Оврупанинг энг буюк устозларидан бири бўлмиш Эммануэл Кант 1724 йил Шарқий Пруссияда (ҳозирги Калининград) туғилган. Ёшлик чоғлари ёлғон-яшиқдан холи, вазифа ва дин туйғулари билан тўла бир муҳитда кечди. Ўн уч ёшга кирганда онасидан жудо бўлиб, ҳаётнинг илк зарбасига учради. Унинг фикрича, изтироб чекмаганлар ҳаёт сирларини тўласича тушунолмайди. Кант кўп яхши асарлар ёзди ва умрининг сўнгида - ўлими олдидан "Хайрлиси будир", деди.
Кантни факультет талабалари тупроққа қўйишди ва қабр тошига, унинг васиятига биноан, "Устимда юлдузли осмон ва ичида ахлоқ қонуни" деган сўзларни ёзиб қўйишди.
Кант асарлари тадқиқ этилганда, у ислом олимлари Имом Ғаззолий ва Муҳиддин Арабий ҳазратлари таъсирида бўлганлиги ойдинлашмоқда.
Шу нарса диққатга сазаворки, Кант ўз дипломи устига "Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм" деб ёзиб қўйишни унутмаган экан.
