Биз, алҳамдулиллаҳ, қадимдан Ислом динидамиз. Ота-боболаримиз Ислом дини аҳкомларига амал этиб яшашган. Биз бундан оғишмаймиз. Афсуфки, ҳозирги кунда диний қадриятларимизга, маънавиятимизга раҳна солишга, диний можароларни келтириб чиқаришга интилаётган айрим чет эллик нопок кимсалар миссионерлик йўли билан фарзандларимизни йўлдан оздиришга ҳаракат қилмоқда. Бу ҳол, ғанимларимиз режалаштирганидек, ижтимоий, оилавий низолар келиб чиқишига сабаб бўлиши мумкин. Фикримизча, бунинг сабаби динимиз асосларини, унинг инсоният саодатини таъминловчи йўриқларини билмаслик оқибатидир. Зеро, айнан Ислом динимиз моҳиятини билмаганлар миссионерларнинг сафсаталарига кўр кўрона эргашадилар.
Қонунчилигимизда барча динларга эътиқод қилувчилар тенгҳуқуқлидирлар. Лекин миссионерлик ва прозелитизм расман тақиқланган. Шунга қарамай, миссионерлар ҳар хил олижаноб номлар остида давлат рўйхатидан ўтишга ҳам улгуришган. Пул бериб туриш, чет элга текин саёҳатлар уюштириш, турли “хайрия ёрдамлари” кўрсатиш каби қинғир йўллар билан юртдошларимизни ҳақ диндан чиқариб ботил динларига киритмоқдалар. Бу бора, хусусан, Жиззах вилоятида анча муваффақиятларга эришдилар ҳам.
Уларнинг мақсади бузуқ ақидаларини ёйиш ҳам эмас, миллатимизни пароканда қилишдир. Бу дунёда авж олган исломофобиянинг бир кўринишидир.
ТошПТИда таҳсил оладиган бир дўстимизнинг айтишича, пойтахтимизда бу ҳаракатнинг тил ўргатиш маркази бор экан. Ким инглиз тилини ўрганишни истаса, уларнинг динини қабул қилиб, черковга қараб ибодат қилиши керак экан. Шу институтда таҳсил оладиган баъзи талабалар уларнинг ойига берадиган 50 дўлларига алданиб қолгани, агар яна бир танишини динидан чиқариб черковга торта олса, қўшимча 500 дўллар соҳиби бўлиши ҳақида эшитдик.
Миссионерларнинг қилмишларини ҳеч нима билан оқлаб бўлмайди. Ўзининг юртида черковлар масжидга айлантирилаётган, Исломни қабул қилаётганларнинг сафи кундан-кунга кўпаяётган бир паллада бу разил кимсалар Аллоҳ комил қилиб берган охирги дин Ислом номига туҳматлар қилишяпти. Тажрибасиз, оми ёшларни пул билан алдаб, имондан жудо қилишмоқда.
Имом Аҳмад ва Байҳақий Жобирдан (розийаллоҳу анҳу) ривоят қилишади: «Умар (розийаллоҳу анҳу) Пайғамбаримизнинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҳузурларига келиб: «Бизлар яҳудийлардан ажойиб гапларни эшитамиз, ўша гапларнинг баъзиларини ёзиб олсак, нима дейсиз?» деб сўради. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Яҳудий ва насронийлар роҳибларнинг сўзларидан ажабланиб китобларини тарк қилганларидек, сизлар ҳам уларнинг гапларига учиб китобларингизни тарк қилмоқчимисиз? Мен сизларга уни гард юқмаган, мусаффо ҳолатда келтирганман. Агар Мусо (алайҳиссалом) тирик бўлганида эди, менга эргашишдан ўзга чораси бўлмас эди», дедилар».
Имом Муслим Жобирдан (розийаллоҳу анҳу) ривоят қилган ҳадисда Исо (алайҳиссалом) ер юзига тушганларидан сўнг пайғамбаримиз Муҳаммаднинг (алайҳиссалом) шариатларига амал этишлари баён қилинган. Динимиз асоси Қуръони карим олдинги китобларга амал этишни бекор қилди. Бу охирги самовий китоб ҳукми ҳамма замон ва маконга дахлдордир. Унинг ҳукмини ҳеч қандай китоб, ҳеч бир кимса бекор қилолмайди.
“Ўзини ҳимоя қилолмаган халқ ҳалокатга маҳкумдир”, дейди донишмандлар. Юртбошимиз Тошкентнинг Эски шаҳар ҳудудида янги қурилган поликлиниканинг очилиш маросимига ташриф чоғи: “Қадим минг йиллик қадриятларимизнинг сақланиб қолишида ва такомил топишида мусулмончиликнинг аҳамияти беқиёс”, деб айтдилар. Бизнинг исломиятимиз, асрлар мобайнида халқимизнинг шуурига кириб, унинг жон томири сингари жой олган, Аллоҳ комил қилиб берган динимиз бор. Миллат келажаги унинг эртанги соғлом турмуши учун бу каби разил тўдаларга қарши биргаликда ҳаракат қилмоғимиз лозим. Асрлар мобайнида авлодларнинг миллий қадриятлари, улар ҳаётининг асосий омили бўлиб хизмат қилган муқаддас динимиз келажак авлод учун ҳам шундай бўлиб қолажак.
Аллоҳ таоло берган улуғ неъмат тинчлик-осойишталикнинг қадрига етиб, диёримизни ёвуз кучлардан сақлаш ҳар бир мусулмон зиммасидаги бурчдир. Яратган зот адашганларга диёнат, тавфиқ ато айласин.
Нуриддин ИСЛОМОВ
